190WITOLD GOMBROWICZ

Witold Gombrowicz urodził się 4 sierpnia 1904 roku w Małoszycach pod Ostrowcem Świętokrzyskim. Pochodził z zamożnej rodziny ziemiańskiej. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim i zaczął pracę w sądownictwie, ale po udanym debiucie tomem groteskowych opowiadań pt. "Pamiętnik z okresu dojrzewania" (1933) poświęcił się wyłącznie literaturze. W PRL-u twórczość Gombrowicza prawie nie była publikowana,
a dramaty trafiały na sceny niezwykle rzadko. W latach 90. Gombrowicz trafił w końcu "pod strzechy", czyli do lektur szkolnych. Polski powieściopisarz, dramaturg i eseista, zmarł
w nocy z 24 na 25 lipca 1969 roku we francuskim Vence. Gombrowicza zabiła astma, na którą chorował niemal całe życie.

KRZYSZTOF KAMIL BACZYŃSKI

Krzysz­tof Ka­mil Ba­czyń­ski uro­dził się jako syn żoł­nie­rza Le­gio­nów Pol­skich i dzia­ła­cza Pol­skiej Par­tii So­cja­li­stycz­nej, a za­ra­zem kry­ty­ka li­te­rac­kie­go, Sta­ni­sła­wa Ba­czyń­skie­go i Ste­fa­nii Zie­leń­czyk, na­uczy­ciel­ki wy­wo­dzą­cej się ze za­sy­mi­lo­wa­ne­go rodu ży­dow­skie­go. Uro­dził się 22 stycz­nia 1921 roku w War­sza­wie. Ka­ta­stro­fizm i po­czu­cie kre­su to­wa­rzy­szy­ło mu od dziec­ka – jarz­mo za­gła­dy Żydów oraz sła­be zdro­wie pod­kre­śla­ły bez­sens eg­zy­sten­cji. W 1943 roku po-rzu­cił edu­ka­cję, by wes­przeć dzia­ła­nia kon­spi­ra­cyj­ne. Gdy wy­bu­chło po­wsta­nie war­szaw­skie, był aku­rat w dro­dze po od­biór obu­wia dla swo­je­go od­dzia­łu. Wszyst­kie dro­gi uciecz­ki zo­sta­ły za­blo­ko­wa­ne, to­też do­łą­czył do ochot­ni­cze­go od­dzia­łu do­wo­dzo­ne­go przez pod­po­rucz­ni­ka Le­sła­wa Kos­sow­skie­go. 4 sierp­nia 1944 roku peł­nił war­tę na po­ste­run­ku ulo­ko­wa­nym w pa­ła­cu Blan­ka. Tam też tra­fio­ny kulą wy­sła­ną przez strzel­ca wy­bo­ro­we­go zgi­nął.


Kalendarz

Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31